Stoppen met stoppen

Vorig jaar stond varkenshouder Jeroen Driessen op het punt om te stoppen met het familiebedrijf. Het jarenlange, moeizame vergunningstraject belemmerde zijn plannen voor het bedrijf en de Lbv-regeling kwam in beeld.

Toch besloot hij zijn plannen om te stoppen van tafel te vegen. In Someren (Noord-Brabant) runt Jeroen Driessen (33 jaar) samen met zijn ouders Henriëtte en Henny een zeugenvermeerderingsbedrijf met 500 zeugen. Jeroen vertelt: “De laatste jaren waren we druk met vergunningsaanvragen. We wilden graag bijbouwen en innoveren zodat we vrijloopkraamhokken konden realiseren voor meer welzijn. Het traject liep vast, met name doordat de provincie niet meewerkte. We zitten hier in een gebied waar industrie en woningbouw zich uitbreiden. Toen de Lbv-regeling zich aandiende, schreven we ons uit nieuwsgierigheid in. Wat zou het bedrijf opbrengen als we ermee stoppen? Na veel wikken en wegen hebben we in november 2024 de knoop doorgehakt en ons definitief aangemeld bij de Lbv-regeling. Belangrijkste reden: de vergunningverlening die muurvast zat.”

De eerste twijfels

Jeroen, vader van drie kinderen en getrouwd met Simone, had het plan om buitenshuis te gaan werken zodra het thuisbedrijf gesloopt zou zijn. Na zijn aanmelding voor de Lbv-regeling werd hij benaderd door collega-varkenshouders die hem graag als bedrijfsleider of medewerker wilden hebben. Jeroen: “Tijdens die gesprekken merkte ik al gauw dat het ondernemerschap mij meer waard was dan ik dacht. Stoppen via de Lbv betekent tenslotte ook een beroepsverbod voor het leven.” Ondertussen liep de planning door: begin februari 2025 zouden de laatste zeugen geïnsemineerd worden, zodat het bedrijf in augustus leeg zou vallen.

Gesprekken binnen de familie

De familie ging bij de gemeente peilen wat de mogelijkheden op de huidige locatie waren na het stoppen van het bedrijf. Hier kwamen ze van een koude kermis thuis: “De interessante herbestemmingen waren niet mogelijk en zelfs het behoud van de woonbestemming was niet zeker.” Het stoppen met insemineren werd daarom uitgesteld. Ze hadden nog tot eind april om hun keuze eventueel terug te draaien en alsnog door te gaan. In deze spannende periode voerden Jeroen, zijn vrouw, ouders, broer en twee zussen intensieve gesprekken. “We hebben nog nooit zo open gesproken over bedrijfsovername en wat dat voor iedereen betekent”, vertelt Jeroen. Een van de belangrijkste vragen was hoe hij het bedrijf met 500 zeugen zelfstandig kan runnen, zonder veel externe arbeid in te huren. 

Een nieuw systeem

Het bedrijf met Beter Leven-keurmerk heeft jarenlang met een 2-wekensysteem gewerkt, waarbij de biggen alternerend werden gespeend. De biggen gaan naar een vaste afnemer met wie de familie een zeer goede band heeft. Jeroen: “Op piekmomenten helpen we elkaar over en weer. We kennen elkaars bedrijf en weten hoe het met de biggen gaat.” In de gesprekken met de vleesvarkenshouder kwam de wens naar voren om de biggen op vier of vijf weken te spenen. Het 2-wekensysteem leende zich er niet voor om de vier weken speenleeftijd te halen. Toen kwam het 2x5-wekensysteem om de hoek kijken. De biggen kunnen dan op vier of vijf weken gespeend worden en de zeugen worden verdeeld in acht groepen in plaats van tien. De indeling van het bedrijf leent zich er goed voor om met twee kraamhokgroepen en drie groepen speenbiggen te werken. Hierdoor stijgt ook de biosecurity. “We hebben een jaarplanning gemaakt waarbij werpen en insemineren niet meer in dezelfde week hoeven plaats te vinden. Het bedrijf loopt nu soepel en de afzet van biggen is gegarandeerd.” En zo ging opnieuw de kogel door de kerk: de familie besluit te stoppen met stoppen. 

Mooie resultaten

Twee jaar geleden is de overstap gemaakt naar andere zeugengenetica en dat werpt zijn vruchten af. De technische resultaten gaan vooruit en de geltenaankoop is weer opgestart. Inmiddels werpen de eerste gelten alweer hun biggen. Ook in de biggenafdelingen gaat het goed: de biggen worden afgeleverd met zo’n 28 kg levend gewicht en een groei van 380 gram per dag. Er zijn aanpassingen gedaan waarbij een biggenafdeling is omgebouwd naar kraamafdeling. Zo is er ruimte voor de grotere werpgroepen. Dit dient ook als proef in combinatie met infraroodlampen met onderkruip en familievoerbakken. Jeroen: “Uitbreiding van de kraamstallen was nodig om het 2x5-wekensysteem rond te kunnen zetten.” Volgend jaar zomer worden de afdelingen voor dragende zeugen aangepast om te voldoen aan de Beter Leven-eisen. Waar de familie het meest trots op is? De hechte samenwerking met de vleesvarkenshouder, waardoor ze samen een sterk gesloten bedrijf vormen. 

Samen vooruit

Als AR zijn we erg blij dat het familiebedrijf wordt voortgezet. Jeroen is actief betrokken bij AR: hij maakt deel uit van de districtscommissie Zuid en is voorzitter van de studieclub Someren en omgeving. Met zijn enthousiasme weet hij jonge ondernemers te bewegen om verder vooruit te kijken. Jeroens wens voor de toekomst is helder: betere samenwerking in de sector en minder afleiding door lange vergunningstrajecten. Jeroen wil het bedrijf overnemen van zijn ouders en zijn vrouw Simone zal hem hierbij ondersteunen met de administratie.

Tijdens die gesprekken merkte ik al gauw dat het ondernemerschap mij meer waard was dan ik dacht. Stoppen via de Lbv betekent tenslotte ook een beroepsverbod voor het leven.
Jeroen Driessen